کانفیگ یا کانفینگ یعنی چه؟
کانفیگ، تنظیمات لازم برای دسترسی به یک سرور است؛ در جست‌وجو گاهی «کانفینگ» هم نوشته می‌شود. این تنظیمات می‌تواند آدرس سرور، پورت، نوع پروتکل و اطلاعات دسترسی را داشته باشد. NetBan کلاینت مدیریت اتصال است و برای اتصال به سرور به تنظیمات معتبر نیاز دارد. متن کانفیگ را مانند اطلاعات ورود خصوصی نگه دار.
تفاوت کانفیگ تکی و لینک اشتراک
لینک‌هایی مانند vless:// یا vmess:// معمولاً تنظیمات یک اتصال‌اند. لینک اشتراک HTTP یا HTTPS می‌تواند چند کانفیگ را دریافت و بروزرسانی کند و گاهی اطلاعات مصرف و زمان انقضا را در پاسخ سرویس ارائه دهد. هر URL وب، لینک اشتراک معتبر نیست. فایل JSON یا تنظیمات WireGuard هم باید با قالب پشتیبانی‌شدهٔ هسته سازگار باشد.
افزودن لینک، فایل و QR
در سرورهای من، «افزودن» را باز و روش مناسب را انتخاب کن. برای لینک اشتراک، نشانی کامل را وارد کن؛ برای QR، کد مرتبط با همان کانفیگ را بخوان. بعد از دریافت سرورها، یکی را انتخاب کن. کانفیگ‌های کاربر و سرورهای رایگان در بخش‌های جدا نگه داشته می‌شوند تا مدیریتشان ساده‌تر باشد.
پروتکل‌ها و آزمون انتخاب سرور
هسته و قالب‌های موجود برنامه از VLESS، VMess، Trojan، Shadowsocks، WireGuard، Hysteria2 و HTTP/SOCKS پشتیبانی می‌کنند، اما همهٔ تنظیمات انتقال یا افزونه‌های خارجی الزاماً در هر نسخه و سیستم‌عامل سازگار نیستند. نتیجهٔ گرفتن پینگ، زمان پاسخ درخواست آزمایشی از مسیر کانفیگ است؛ اندازه‌گیری ICMP یا تضمین سرعت دانلود نیست.
وقتی کانفیگ وصل نمی‌شود
کامل‌بودن لینک، تاریخ انقضا، حجم باقی‌مانده و آدرس سرور را بررسی کن. خطای یک سرور لزوماً به معنی اشکال برنامه نیست. نتیجهٔ آزمون و گزارش عیب‌یابی می‌تواند به پشتیبانی کمک کند. پیش از اشتراک‌گذاری گزارش، متن خصوصی کانفیگ و اطلاعات دسترسی را در پیام عمومی منتشر نکن.